Z każdym rokiem poznajemy coraz więcej utworów. Rozwijamy się. Ale gdy stajemy oko w oko z koniecznością zaaranżowania swojej partii czy zaimprowizowania nawet prostej frazy, czujemy się, jakbyśmy do tej pory zupełnie niczego się nie nauczyli.

Myślą przewodnią pierwszego numeru naszego pisma jest pytanie: na ile muzyka może być wolna? Czy też może – na ile wolny pozostaje sam artysta (wykonawca) w kontekście tego, co prezentuje? A jak to się ma do wykonawstwa muzyki dawnej?

Carlo Gesualdo, Książę Venosy.

Młodszy syn w książęcym rodzie. Od dziecka nieco pomijany. Przeznaczony na duchownego, nie chciał nim zostać. Dziwny chłopiec o niezgłębionym spojrzeniu. Czy już wtedy to w sobie nosił?