Czy wiesz że…
Opracowała Maja Baczyńska
- taniec brzucha to w języku arabskim raqs shargi (taniec orientalny);
- kolebką tańca jest Afryka (tańce płodności, tańce weselne i tańce narodzin Pigmejów);
- talizmanem bogini piękna i miłości (grecka Afrodyta, syryjska Asztarte, rzymska Wenus) był pas, czyniący z kobiety obiekt pożądania;
- w kulcie bogini płodności i zmartwychwstania (sumeryjska Isztar) taniec jest częścią rytuałów inicjacyjnych, pomagających ludziom przezwyciężać strach;
- taniec siedmiu woali wiąże się z mitem o Isztar, która zeszła do świata podziemnego, by ratować syna Tammuza, przy każdej bramie zostawiając strażnikom jeden woal;
- u Nomadów rodząca kobieta tańczy wraz z towarzyszącą grupą kobiet;
- u Berberów w górach Atlas taniec orientalny to taniec narodzin;
- szczególnie uprzywilejowane kobiety w haremie nosiły miano chasseki, jedną ze słynniejszych była w XV wieku okrutna doradczyni sułtana Sulejmana I, chrześcijanka Roksolana;
- w XIX wieku popularne malarskie wyobrażenia tancerek z haremu były jedyną możliwością ukazania przez artystę aktu kobiecego;
- Europejczycy zetknęli się z tańcem brzucha, gdy tancerka Little Egypt wraz z grupą kobiet wystąpiła w 1893 roku na wystawie w Chicago; wybuchł skandal, jeden z późniejszych artykułów nosił tytuł Kiedy brzuchy tańczą, skąd na trwałe weszło do obiegu pojęcie belly dance;
- jedną z młodszych odmian tańca brzucha jest tribal bellydance, łączący również elementy flamenco oraz tańca hinduskiego; jego pionierami byli: Jamila Salipour, Masha Archer (Bal Anat), Carolina Nereccio (Fat Chance Bellydance); tribal to demokratyczne plemię kobiet-wojowniczek; stroje są ciemne, rytmy orientalne i celtyckie, połączone z muzyką urbanistyczną;
- jeden z najpopularniejszych ruchów to shimmy, czyli drżenie miednicy lub klatki piersiowej;
- w tańcu brzucha często występują rekwizyty: chusty, świeczniki, laski, miecze, skrzydła Izis, zillsy (saggaty, czyli dzwonki);
- w krajach Orientu panuje zwyczaj malowania henną ciała; henna jest barwnikiem otrzymywanym z liści Lawsonia inermis, wzory na rękach i stopach symbolizują szczęście, miłość i bogactwo;
- według wschodniej filozofii taniec orientalny pozwala odnaleźć środek ciała (centrum hary), co pomaga utrzymać stan równowagi duchowej;
- założycielką pierwszej w Polsce Rewii Tańca Brzucha (2005 r.) jest Jasmin Mazloum.
Źródło: „Taniec brzucha: eliksir życia z krajów Orientu”, Pina Coluccia, Anette Paffrath, Jean Pütz, wyd. Szeherezada, Sopot 2007.