http://www.sounda.net/2007-11-29/gdzie-tkwi-problem/ Internetowy dwumiesięcznik muzyczny stowarzyszenia Jeunesses Musicales Polska Thu, 09 Sep 2010 01:23:31 +0000 http://wordpress.org/?v=2.3 http://www.sounda.net/2007-11-29/gdzie-tkwi-problem/#comment-21 Jerz Fri, 08 Feb 2008 22:34:06 +0000 http://www.sounda.net/2007-11-29/gdzie-tkwi-problem/#comment-21 no, zaszalałaś jeśli chodzi o powiew śmierci;) z tymi młodymi w fn to też nie ze względu na brak zapału nie przyjmują, ale to kiedyś pogadamy. 3maj się! pozdrawiam serdecznie :] no, zaszalałaś jeśli chodzi o powiew śmierci;) z tymi młodymi w fn to też nie ze względu na brak zapału nie przyjmują, ale to kiedyś pogadamy. 3maj się! pozdrawiam serdecznie :]

]]> http://www.sounda.net/2007-11-29/gdzie-tkwi-problem/#comment-12 MeseMeson Tue, 04 Dec 2007 13:10:31 +0000 http://www.sounda.net/2007-11-29/gdzie-tkwi-problem/#comment-12 Poruszono tu kilka problemów, które moim zdaniem nie mają wspólnego źródła. Kryzysy w życiu muzyka są naturalnym wynikiem rozwoju osobowości i świadomości artystycznej. W chwili, gdy środki wyrazowe, którymi dysponuje wykonawca/kompozytor nie są wystarczające do osiągnięcia takiej realizacji artystycznej, jaka została zamierzona, rodzi się pewnego rodzaju zmęczenie i zniechęcenie. Najczęściej powstaje wtedy blokada psychiczna uniemożliwiająca dalsze twórcze działanie. I tu przechodzimy do kluczowej kwestii, a mianowicie do różnicy pomiędzy artystą, a nie-artystą. W przypadku tego pierwszego blokada zostaje prędzej czy później przełamana, co wiąże się też z wejściem na wyższy poziom świadomości muzycznej (w przypadku wykonawcy np. lepsze odczytywanie narracji muzycznej utworu, czy odkrycie sposobu na wydobywanie zamierzonego brzmienia). W przypadku drugim pewne granice okazują się niestety niemożliwe do przekroczenia. Jednak nie powinno być to powodem odwracania się od muzyki - trzeba zaakceptować ograniczenia i szukać takich form obcowania z nią, które będą dawały satysfakcję. Trochę innym problemem jest kryzys występujący po 20-30 latach uprawiania muzyki - działa tu wiele czynników i każdy przypadek może być inaczej uwarunkowany. Jeśli chodzi o poglądy, że "muzyka umiera", "na koncertach w Filharmonii Narodowej czuje się powiew śmierci" i "młodzi nie przychodzą" to zupełnie się nie zgodzę. Muzyka zaczyna się u nas odradzać. Umiera natomiast obrzydliwy klasyczno-romantyczny sposób myślenia o niej. Ludzie mają dość papki, którą serwują filharmonie (w tym FN, gdzie większość repertuaru to jakieś Beethoveny i Dworzaki), a chcą czegoś świeżego i "na czasie" - stąd renesans muzyki dawnej i wzrost zainteresowania muzyką współczesną. Widać to nawet po reakcjach na WJ. Zatem najlepiej odsunąć złe myśli i robić swoje. Jak to ujmuje jedna stacja radiowa "alleluja i do przodu" ;) Poruszono tu kilka problemów, które moim zdaniem nie mają wspólnego źródła. Kryzysy w życiu muzyka są naturalnym wynikiem rozwoju osobowości i świadomości artystycznej. W chwili, gdy środki wyrazowe, którymi dysponuje wykonawca/kompozytor nie są wystarczające do osiągnięcia takiej realizacji artystycznej, jaka została zamierzona, rodzi się pewnego rodzaju zmęczenie i zniechęcenie. Najczęściej powstaje wtedy blokada psychiczna uniemożliwiająca dalsze twórcze działanie. I tu przechodzimy do kluczowej kwestii, a mianowicie do różnicy pomiędzy artystą, a nie-artystą. W przypadku tego pierwszego blokada zostaje prędzej czy później przełamana, co wiąże się też z wejściem na wyższy poziom świadomości muzycznej (w przypadku wykonawcy np. lepsze odczytywanie narracji muzycznej utworu, czy odkrycie sposobu na wydobywanie zamierzonego brzmienia). W przypadku drugim pewne granice okazują się niestety niemożliwe do przekroczenia. Jednak nie powinno być to powodem odwracania się od muzyki - trzeba zaakceptować ograniczenia i szukać takich form obcowania z nią, które będą dawały satysfakcję. Trochę innym problemem jest kryzys występujący po 20-30 latach uprawiania muzyki - działa tu wiele czynników i każdy przypadek może być inaczej uwarunkowany. Jeśli chodzi o poglądy, że “muzyka umiera”, “na koncertach w Filharmonii Narodowej czuje się powiew śmierci” i “młodzi nie przychodzą” to zupełnie się nie zgodzę. Muzyka zaczyna się u nas odradzać. Umiera natomiast obrzydliwy klasyczno-romantyczny sposób myślenia o niej. Ludzie mają dość papki, którą serwują filharmonie (w tym FN, gdzie większość repertuaru to jakieś Beethoveny i Dworzaki), a chcą czegoś świeżego i “na czasie” - stąd renesans muzyki dawnej i wzrost zainteresowania muzyką współczesną. Widać to nawet po reakcjach na WJ. Zatem najlepiej odsunąć złe myśli i robić swoje. Jak to ujmuje jedna stacja radiowa “alleluja i do przodu” ;)

]]> http://www.sounda.net/2007-11-29/gdzie-tkwi-problem/#comment-11 AJ Fri, 30 Nov 2007 21:57:38 +0000 http://www.sounda.net/2007-11-29/gdzie-tkwi-problem/#comment-11 Good job!!! Good job!!!

]]>